॥ पावन पाठ ॥
शेरावालिये दातिये तू मेहरा माये कर दे
दर खड़े ने सवाली खाली झोलियाँ तू भर दे
शेरावालिये दातिये तू मेहरा माये कर दे
उचेया पहाडा विच स्जेया द्वारा माँ
लगदा है मेला दर झुके जग सारा माँ
होके तू दयाल सारे कष्टा नु तू हर दे
शेरावालिये दातिये तू मेहरा माये कर दे
रुल ने बथरे माया खुशियाँ ने लुटिया
पूछिया न किसे डोरा तेरे उते सुटियाँ,
तू ही तू कहंदे एह ने जय जय मैया करदे
शेरावालिये दातिये तू मेहरा माये कर दे
तेरा दर छड होर केहड़े दर जावा माँ
तेरे बाजो दस किह्नु दुखड़े सुनावा माँ
सदा ही ध्यावे एसा फिर तू वर दे
शेरावालिये दातिये तू मेहरा माये कर दे